Kunstmaand Ameland
Samen met Susan Reijnders ( https://susanreijnders.com) sta ik in november 2026 op Kunstmaand Ameland. We zijn dan te vinden in het Maritiem Museum. We hebben ons als duo aangemeld. Al verscheidene keren hebben we samen geëxposeerd en ons werk vormt een mooi geheel. Voor mij was het belangrijk om voor de Kunstmaand werk te maken met als inspiratiebron de kwelders, het Wad en Ameland. Een thema waar ik al jaren geen genoeg van kan krijgen. DHet werk voor Ámeland"past in de Kwelderserie, zoals eerder op deze website beschreven is deze serie geïnspireerd op het Wad en haar kwelders, met haar prachtige grijsblauwen, groengrijzen en zanderige bruinen. Het toepassen van porselein refereert aan de wolkenluchten die weerspiegeld worden in het Wad. In al mijn werk speelt de geschiedenis van het gebied een belangrijke rol, wat in de Kwelderserie tot uiting komt door de grondlagen te verwerken in de kleuropbouw op de objecten.
Het sprookjesachtige feeërieke werk spreekt tot de verbeelding en is een ode aan het wadlandschap en de omliggende natuurgebieden. Het vraagt tevens aandacht voor dit UNESCO Werelderfgoed gebied waar we met recht trots op kunnen zijn.
Voor deze expositie hebben Susan en ik gekozen voor een overkoepelend thema en inspiratiebron: Het gedicht The Cloud van P.B. Shelley. Deze Engelse dichter uit de Romantiek beschrijft hier de wolk als een oppermachtig wezen die kan regenen, hagelen, waaien, verdwijnen en weer verschijnen. Maar zonder de Aarde kan de Wolk natuurlijk niets... Er ontstaat een dialoog tussen Wolk en Aarde.
Waar Susan met haar inktschilderingen op moerbeiboompapier de wolken boven Ameland en het Wad tot leven brengt, mag ik met mijn keramiek natuurlijk voor de Aarde het woord doen. Zo kan de bezoeker straks kennismaken met Kwelderlichamen; door regen en hagel geteisterde vormen. Overeind gebleven, weliswaar gekromd onder het natuurgeweld, maar met een helderwitte top die naar de lucht reikt. Ook zijn er de Watervangers, tot aan de rand gevuld met regenwater, het verhaal van Susan weerspiegelend, reflecterend op wat er verteld is. Of de Langstme werken; omhoogreikend naar de Wolk, smekend om het levensbrengende water. Vervolgens komen we in barre omstandigheden terecht: Serie Droech verteld van het droogevallen Wad, hoe de klei breekt, ineen krimpt, en haar ingewanden laat zien. Het is aan de bezoeker om de ervaring in zich op te nemen en er een eigen invulling aan te geven.
Het sprookjesachtige feeërieke werk spreekt tot de verbeelding en is een ode aan het wadlandschap en de omliggende natuurgebieden. Het vraagt tevens aandacht voor dit UNESCO Werelderfgoed gebied waar we met recht trots op kunnen zijn.
Voor deze expositie hebben Susan en ik gekozen voor een overkoepelend thema en inspiratiebron: Het gedicht The Cloud van P.B. Shelley. Deze Engelse dichter uit de Romantiek beschrijft hier de wolk als een oppermachtig wezen die kan regenen, hagelen, waaien, verdwijnen en weer verschijnen. Maar zonder de Aarde kan de Wolk natuurlijk niets... Er ontstaat een dialoog tussen Wolk en Aarde.
Waar Susan met haar inktschilderingen op moerbeiboompapier de wolken boven Ameland en het Wad tot leven brengt, mag ik met mijn keramiek natuurlijk voor de Aarde het woord doen. Zo kan de bezoeker straks kennismaken met Kwelderlichamen; door regen en hagel geteisterde vormen. Overeind gebleven, weliswaar gekromd onder het natuurgeweld, maar met een helderwitte top die naar de lucht reikt. Ook zijn er de Watervangers, tot aan de rand gevuld met regenwater, het verhaal van Susan weerspiegelend, reflecterend op wat er verteld is. Of de Langstme werken; omhoogreikend naar de Wolk, smekend om het levensbrengende water. Vervolgens komen we in barre omstandigheden terecht: Serie Droech verteld van het droogevallen Wad, hoe de klei breekt, ineen krimpt, en haar ingewanden laat zien. Het is aan de bezoeker om de ervaring in zich op te nemen en er een eigen invulling aan te geven.
